Bloem - Stoppen met roken dagboek

Ik lees net mijn laatste dagboekbericht uit oktober vorig jaar. Wat een heerlijk positief bericht. En wat ongelooflijk dat ik toch weer flink aan het kettingroken ben geslagen...

Sinds februari dit jaar ben ik weer aan het roken, en aan het stoppen, en aan het roken, en aan het stoppen. Alhoewel meer roken dan stoppen als ik eerlijk ben. Ik zit weer in dezelfde cyclus als een jaar geleden. Ik vond het toen zo moeilijk om te stoppen maar heb het wel gedaan en zelfs behoorlijk succesvol. Ik had het er na een tijdje werkelijk waar vrijwel nooit meer lastig mee. Tot dat moment dat ik ontzettend veel stress had en er sigaretten voor het grijpen lagen. Want ach, dat ene sigaretje zou toch geen kwaad kunnen en misschien zou ik me dan een beetje rustiger voelen. En bovendien zou ik het waarschijnlijk toch niet lekker vinden en na een paar trekjes weer uitmaken. Viel dat even tegen... Die sigaret smaakte verrukkelijk. En daarna volgden al snel weer vele anderen (die overigens al snel helemaal niet meer zo lekker smaakten). En met die ene sigaret begon ook weer mijn strijd met het roken. Wat heb ik toch weer vaak een hekelijk aan deze vreselijke verslaving. Maar wat vind ik het ook weer moeilijk om er vanaf te komen. Terwijl ik weet dat het me lukt. Ik moet een paar hele lastige weken door maar uit ervaring weet ik dat het al snel minder wordt. Ik heb ooit zelfs zes jaar lang niet gerookt!!!! Zonder al te veel moeite na die eerste weken/maanden. En toch waarom na zes jaar, en nu weer na zes maanden, toch die sigaret opsteken? Terwijl ik weet dat ik me gelukkiger voel zonder.... Ik denk doordat ik er afstand van neem, ik ook het respect verlies voor hoe groot deze verslaving is. Ik wil nu weer stoppen, echt stoppen, en wil deze keer echt heel goed onthouden dat aan een sigaret een hele verslaving vast hangt. 

Bijna een jaar geleden ben ik gestopt, bijna een half jaar geleden ben ik weer begonnen. Ik heb mijn stopstatus weer op nul gezet. Vanaf morgenochtend wil ik nooit meer een sigaret opsteken!

Jeetje wat zijn er ontzettend veel nieuwe stoppers bijgekomen zeg! Ik kom bijna niet meer aan lezen toe. Ik weet dat steun van iemand die al langer gestopt is heel belangrijk kan zijn (ik denk aan hoe belangrijk de berichtjes van o.a. Fyme, Larissa, talsmh01 en Hans voor me waren). Daarom toch even een snel dagboekberichtje.

Met mij gaat het nog steed heel goed. Het roken is steeds meer uit mijn systeem. Soms denk ik er nog wel eens aan zoals afgelopen zaterdag in een rookkroeg (het lijkt wel of ik nu vaker in café's kom waar gerookt mag worden dan toen ik rookte). Even schiet de  herinnering aan roken dan door mijn hoofd maar daar blijft het bij, het gevecht blijft uit.

Het grappige is dat ik nu momenten heb die exact zo voelen als toen ik vroeger een peuk wilde maar ik benoem ze nu anders. Nu is het bijvoorbeeld 'poeh, ik heb echt behoefte aan even naar buiten gaan, of om te slapen, of om me af te reageren. Eerst moest ik nog bewust die vertaling maken maar nu gaat dat automatisch, de hele rookgedachte komt daarin eigenlijk niet meer voor.

Nou ja, het wordt een beetje een herhaling met eerdere berichten van me maar het voelt heerlijk. Ik gun alle mensen die minder lang gestopt zijn dat ze het volhouden zodat ze zich ook zo gaan voelen!

Wat is het al een tijd geleden dat ik geschreven heb zeg! En de reden is heel simpel. Ik heb het de laatste tijd eigenlijk helemaal niet moeilijk met het gestopt zijn. Ik ben me er nog steeds bewust van dat ik gestopt ben. Maar toch denk ik er echt veel minder aan. Ik ben niet steeds meer bezig met mijn gestopt zijn bij iedere sigaret die om me heen opgestoken wordt. Ik was laatst bij een vriendin waaraan ik vroeg of ze geminderd was met roken omdat ze voor mijn gevoel pas één shaggie had opgestoken. Ze bleek er al veel meer gerookt te hebben voor mijn neus. Het interesseert me dus blijkbaar al zo weinig. Als ik me wel bewust ben van sigaretten die worden gerookt is dat eigenlijk meestal met een gevoel van opluchting dat ze niet door mij worden gerookt. Bijvoorbeeld vanochtend toen ik aan het hardlopen was. Oh, wat heerlijk dat ik niet meer degene ben die op een bankje zit te roken maar lekker voorbij jog. En wat fijn dat ik nu al zoveel meer minuten loop en met zoveel meer gemak. Nee, ik zou heel blij zijn als ik nooit meer zou roken. Ik ben me er wel bewust van dat de strijd nog niet gestreden is (daarvoor ben ik in het verleden te vaak terug gevallen) maar ik ben nu wel net zo lang gestopt als mijn één na langste stopperiode. Naar dit punt heb ik de afgelopen maanden echt uitgekeken. Ergens was ik bang dat als het vorig jaar na twee maanden mis ging dat dat nu ook kon gebeuren. Maar ik ben nog steeds gestopt. En ik ben vastberaden om nu mijn stoprecord van zes jaar te doorbreken!

Al een tijdje niet veel meer hier op het blog geweest. Af en toe wel even snel meegelezen. Wat veel nieuwe stoppers! Super zeg. Volhouden hoor. Het leven is echt leuker zonder sigaret. En ja, helaas blijven die verlangens naar roken zo nu en dan de kop opsteken. Maar ik ben echt vaker blij dat ik niet meer rook dan dat ik het er moeilijk mee heb. De verhouding is denk ik zo'n 90-10%. Nou, goed te doen toch...

Afgelopen weekend ging mijn liefste vriendin trouwen. Een hele emotionele dag. Ik heb heel regelmatig gedacht 'nu zou ik wel een sigaretje lusten'. En ook 'ach, deze ene dag mag het wel', kwam voorbij en ik geloofde het smoesje zelfs. Maar toch, wederom, besloten niet te roken. Ik vond het zo zonde om die zeven weken weg te gooien. En, ook al ben ik even wat minder actief hier, ik wilde niet schrijven dat ik weer gerookt had.

Ik ben blij dat ik deze momenten waarop ik zo graag wil roken zo goed door blijf komen. En de volgende dag ben ik steeds weer zo trots en dat is zo lekker. Er is zeven weken geleden echt een knop om gegaan. Ik wil gewoon niet meer roken. En ook al is het soms heel lastig, ik begin de discussie niet meer met mezelf. En ik hoop ook echt dat ik dat zo kan houden.

En nee, het verlangen naar de sigaretten is nog niet helemaal voorbij en is de laatste weken zelfs erger geworden. Maar dat betekent nog niet dat ik er naar hoef te handelen. Er zijn wel meer verlangens waar ik niet naar handel. Zo wilde ik gisteren dolgraag van frustratie mijn gecrashte laptop aan stukken slaan, heb ik ook niet gedaan. Ik verlang ook naar een vakantie ver weg, ik zou met mijn credit card een megaschuld kunnen opnemen en gewoon wegvliegen, doe ik ook niet. Of de hele dag in bed blijven liggen en series kijken als ik een dag vol belangrijke afspraken heb, weer zo'n verlangen die ik even laat voor wat het is. Overigens betekent dat niet dat ik deze verlangens negeer, ik geef er op dat moment niet aan toe, of liever nog kijk ik naar alternatieven. Laptop aan stukken slaan? Even diep ademhalen en pauze nemen is een heel goed alternatief. Op vakantie? Uitgebreide wandeling in het bos doet ook al wonderen... Dagje in bed blijven liggen? Eén van de vele afspraken verzetten en in die tijd even spijbelen, heerlijk... Sigaret roken? Tot nu toe heb ik ook daarvoor steeds andere en vaak zelfs betere alternatieven bedacht: stukje (hard)lopen, dutje doen, keihard dansen in de woonkamer op mijn favoriete nummer, even mijn ongenoegens spuien bij een lieve vriendin, bij de bakker het lekkerste gebakje kopen (niet te vaak doen), grote slok water of thee drinken, schrijven op het blog, kamer opruimen en gezellig maken, uurtje achter de naaimachine, lekker recept uitzoeken voor het avondeten, en zo word ik steeds creatiever in het verzinnen van alternatieven...

Ik heb een heel fijn en relaxt weekend achter de rug. Daarom ook even een paar dagen niet online geweest. Was heerlijk om even rustig aan te doen. Had ik echt even nodig want was een beetje te druk aan het doen en kreeg daardoor ook behoefte aan roken. Gelukkig ben ik niet daadwerkelijk in de verleiding geweest om sigaretten te halen. Toch vond ik het echt geen fijn gevoel en was ik ook een beetje bang dat het kon leiden naar wel weer willen gaan roken.

Ik ben bij mijn liefste vriendin en mijn ouders langs geweest en heb me lekker laten vertroetelen. Nu weer aan de slag. Ik voel dat ik ook deze week weer erg bewust moet zijn van het regelmatig een stapje terug doen.

En lieve mensen bedankt voor jullie lieve, oppeppende reacties. Echt super! Het steunt me echt in het gestopt blijven!!!

Trouwens ongelooflijk dat ik alweer zes weken verder ben. Wat vliegt die tijd voorbij. Dat ik hier van te voren zo tegen op heb gezien! Ook al heb ik wel de gedachten aan sigaretten en is dat de laatste week zelfs wat meer geworden, toch is het leven zonder roken zo goed te doen. En ik krijg er zo veel voor terug: energie, geur en smaak, tijd, een gezonder, steviger en gelukkiger gevoel....